Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Ik nam de sluiproute
Ik nam de sluiproute

Description

dagboek over fatale liefde


My Links

» Home
» My Profile
» Weblog Archives
» Friends

nog eens zondag de 6e

Dag,

Ik zag net dat ik nog niet geschreven had over het tweede telefoontje op maandagavond de week daarop. 6 voor 9 sĀ“avonds een privee  nummer. Ik was te laat om op te nemen. Nu, door die twee telefoontjes ben ik helemaal van slag en hoop en denk ik dus dat Hij het is.


Posted: 23:35, 6/1/2008
Comments (0) | Add Comment | Link

zondag 6 januari 2008

Hi,

Ik heb al een tijdje niet geschreven. Ik heb er niet altijd zin in. Ik ben sowieso de hele dag al aan het denken of ik hem wel of niet wil, terwijl het al jaren  geleden tot een breuk is gekomen. Om dan ook nog eens te gaan schrijven over Hem.... Ik heb er soms geen zin in. Vandaag eigenlijk ook niet. Het komt gewoon door die telefoontjes. Ik had het allemaal zo rustig in mijn hoofd.

Daarnaast is het zo moeilijk om te vertellen wat er allemaal gebeurd is.

Tot een andere keer, weer.


Posted: 23:29, 6/1/2008
Link

zaterdag 15 december 2007

Gisteravond werd ik weer gebeld door een privenummer, het was weer een bedrijf. Twee minuten voor acht uur sĀ“avonds. Nadat ik van de week al rationeel had besloten dat het telefoontje van maandag niet van Hem was, besefte ik het gisteren op een ander niveau. Het was een klap. Voor een moment stroomde de tranen over mijn wangen. Radeloos vroeg ik me af hoe het toch kon dat ik me deze week weer zo wanhopig en verdrietig voelde, terwijl ik die weken ervoor me toch goed had gevoeld? En me er toch bij neer had gelegd? Maar door dat ene telefoontje...

 

Ik werd vanochtend wakker omdat de deurbel ging. Mijn collega stond voor mijn deur om mij op te halen voor een dagje Ik had mij verslapen! Ik ben wakker geworden met een nachtmerrie gevoel over Hem. Wat ik gedroomd heb weet ik niet, maar mijn onderbewustzijn had er kennelijk moeite mee gehad, en mijn bewustzijn met een kater opgezadeld, voor de nieuwe dag. Ik had weinig tijd om er bij stil te staan, want ik moest razendsnel mijn kleren aantrekken en er voor zorgen dat het er enigzins op leek dat ik de moeite genomen had de sporen van de nacht uit te wissen. Even later ging de deurbel weer en was ik klaar. Wakker of niet. Ik stapte in de auto en even later in de bus. In de bus zat ik naast een andere collega en hem vertelde ik over mijn hartzorgen. We concludeerden dat Hij misschien wel een sadistisch spelletje met me speelde, en dat het logisch was dat ik niet aan Hem toegaf. Mijn collega gaf mij het advies Hem los te laten, omdat ik in de situatie klem zat. Ik zei hem dat ik dat al jaren probeer, maar dat ik moet constateren dat mij dat op heden niet gelukt was, en dat het schrijven van mijn blog een nieuwe andersoortige poging van mij was om Hem los te laten.

 

Door de dag dacht ik er over na, en droomde soms van Hem. Toen ik later op de avond thuiskwam, had ik dat verdrietige gevoel weer. Ik bedacht me dat ik over dat gevoel niet verder zou gaan nadenken, of zou ik me er juist aan over moeten geven? Of het gewoon opschrijven in mijn blog? Ik bedacht me dat het voor de gene die mijn blog zouden lezen wel heel duidelijk zou zijn hoe zielig dat is. Maar even later besloot ik toch te  gaan schrijven. Dit is mijn blog, en ik heb hem juist opgezet om verder te komen.


Posted: 21:44, 15/12/2007
Link

vrijdag 14-12-2007

Ik ben wat later opgestaan vandaag omdat ik gisteren nog lang gewerkt heb. De telefoon gaat. Prive staat in mijn display. Ik neem op. Het blijkt een bedrijf te zijn. Afgelopen maandagavond kreeg ik ook een telefoontje, om 20:38 uur. Ik was te laat met opnemen. Ook hier stond prive op mijn display. Dit telefoontje is in mijn hoofd een eigen leven gaan leiden. Ik ben jarenlang anoniem gebeld door mijn ex. En hoewel ik tot op de dag van vandaag nog steeds veel aan hem denk en naar hem verlang kon en kan ik mijzelf niet toestaan aan de hand van de anonieme telefoontjes het contact met hem weer te herstellen. Ik vind dat hij mij manipuleert met de telefoontjes. Ik heb hem wel eens gevraagd naar de telefoontjes en dan ontkent hij alles, uiteraard.  Welnu, het telefoontje van maandag kwam net na afloop van een herhaling van Sex and the city die ik zojuist gezien had. In die aflevering vraagt mr Big aan Carrie waar zij toch mee bezig zijn, samen. Al die jaren. Terwijl ik die scene bekijk denk ik automatisch aan de jarenlange verhouding die mijn ex en ik met elkaar hebben. En even later krijg ik dus dat telefoontje. Ik stel me voor dat hij die aflevering ook gezien heeft en dat hij mij vervolgens heeft gebeld .....Helemaal onwaarschijnlijk is het misschien niet, omdat ik het ernstige vermoeden heb dat hij mij eens na afloop van de film met Hugh Grant en Julia Roberts belde. Daarin speelt Hugh een man waarvan ik denk dat mijn ex zich met hem identificeert. Na het telefoontje komt bij mij alles weer naar boven. En ik stel mijzelf weer de vraag of ik hem terug wil. En eigenlijk is dat zo, maar een kutrelatie wil ik niet. En aan anonieme telefoontjes heb ik niks. Maar goed, na het telefoontje van vanochtend zeg ik tegen mij zelf dat ik mijzelf niets moet wijsmaken. Hij heeft mij niet gebeld, hij heeft een nieuwe vriendin en denkt niet meer aan mij. Het was gewoon weer een ander bedrijf.

 

 

 

 


Posted: 12:43, 14/12/2007
Link

Lief dagboek

Ik ga je alles vertellen over mijn onmogelijke liefde en wat er allemaal gebeurd is. Ik moet wel. Ik kan het maar moeilijk loslaten en naar hem teruggaan is nu in ieder geval niet verstandig.


Posted: 12:06, 14/12/2007
Link